Al sinds jaar en dag is Veerle Hegge de vrouw die steeds aan de zijde staat van Bart De Wever, maar ze treedt maar weinig in de spotlights. Tot ze vorig jaar het boek 'De stem van mijn stilte' publiceerde. Daarin doorbrak ze het hardnekkige taboe rond eetstoornissen op latere leeftijd.

Ontmoeting in de badmintonclub

Deze week geeft ze opnieuw een interview, ditmaal in 'Viva la vida' op Joe. Daar vertelt ze hoe ze jaren geleden Bart De Wever leerde kennen.

Het gebeurde in een badmintonclub. Er ging wel wat tijd overheen: het duurde maar liefst een jaar tot de vonk oversloeg.

Interesse in andere jongens

"De trainingen waren op vrijdagavond, en daarna was het drinken, hé. We waren allemaal twintigers. Dat was een heel fijne tijd, we hebben daar wel wat vrienden gemaakt."

Ze was erg gecharmeerd door Bart, want hij was een geweldige babbelaar. "Het was aangenaam, maar het was niet zo dat ik direct op hem verliefd werd. In die badmintonclub waren er nog andere jongens...", lacht ze ietwat gegeneerd.

Niet zo knap

Op een gegeven moment besefte ze dat ze tóch iets meer voelde voor hem. "Ik weet nog dat ik naar mijn oma belde en zei: 'Als je je ogen dichtdoet, is het zo plezant om naar hem te luisteren. Hij is zo grappig, hij kan zo goed babbelen en ik voel me zo goed bij hem. Maar ik vind hem eigenlijk niet zo knap...'"

Enkele decennia later kan ze er goed om lachen. Bart weet uiteraard ook dat ze toen zo over hem dacht. "Hij zei: 'Dat is goed, Veerle, met een knappe man heb je alleen maar last."